แม่ ไม่คิด เงิน
    
    
    
    
    
พื้นที่โฆษณา      พื้นที่โฆษณา      โรงงานผลิตโฟม eva tel. 083-9999217      พื้นที่โฆษณา
กำลังแสดงผล 1 ถึง 10 จากทั้งหมด 10

ชื่อกระทู้: แม่ ไม่คิด เงิน

  1. #1
    Senior Member roOkie's Avatar
    วันที่สมัคร
    Nov 2006
    ข้อความ
    430
    ขอบคุณ
    0
    ได้รับขอบคุณ 0 ครั้ง ใน 0 ข้อความ
    ผลการให้คะแนน
    11

    มาตรฐาน แม่ ไม่คิด เงิน



    .................................................. .....................
    ผมรักแม่อีกแล้วคร๊าบ...
    แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย roOkie : 06-01-2008 เมื่อ 14:38

  2. #2
    สุดยอดสมาชิก PaPaYa's Avatar
    วันที่สมัคร
    Dec 2006
    สถานที่
    กลุ่ม ตากลม
    ข้อความ
    2,007
    ขอบคุณ
    0
    ได้รับขอบคุณ 1 ครั้ง ใน 1 ข้อความ
    ผลการให้คะแนน
    13

    มาตรฐาน

    em89 ซึ้งครับพี่เล็ก em89
    Catch the Wind
    ตา-กลม ตาก-ลม สังคม สองล้อ
    PaPaYa

  3. #3
    Senior Member madakaska's Avatar
    วันที่สมัคร
    Dec 2005
    ข้อความ
    392
    ขอบคุณ
    0
    ได้รับขอบคุณ 0 ครั้ง ใน 0 ข้อความ
    ผลการให้คะแนน
    12

    มาตรฐาน

    ง่า...
    Catch the Wind

  4. #4
    Senior Member
    วันที่สมัคร
    May 2006
    สถานที่
    n.p.k. จงจำชื่อนี้ไว้
    ข้อความ
    861
    ขอบคุณ
    0
    ได้รับขอบคุณ 1 ครั้ง ใน 1 ข้อความ
    ผลการให้คะแนน
    12

    มาตรฐาน

    อ่านแล้วหน้าประทับใจมากคับ

  5. #5
    Senior Member lucifer_flee's Avatar
    วันที่สมัคร
    Feb 2007
    ข้อความ
    2,309
    ขอบคุณ
    0
    ได้รับขอบคุณ 0 ครั้ง ใน 0 ข้อความ
    ผลการให้คะแนน
    13

    มาตรฐาน

    ร๊ากกกกก แม่ คร๊าบบบบบ

    em89 ซึ้งกินใจจริงๆครับพี่เล็ก ขอบคุณมากๆครับ
    Pae. (เป้)
    Email. sumeth.zard@gmail.com
    Tel. 087-607-1827

  6. #6
    Senior Member sup148's Avatar
    วันที่สมัคร
    Dec 2006
    ข้อความ
    1,218
    ขอบคุณ
    0
    ได้รับขอบคุณ 0 ครั้ง ใน 0 ข้อความ
    ผลการให้คะแนน
    12

    มาตรฐาน

    /\7/\7/\7/\7/\7/\7 รักแม่ /\7/\7/\7/\7/\7/\7

  7. #7
    "เรารักในหลวง" My Lam.'s Avatar
    วันที่สมัคร
    Dec 2005
    สถานที่
    "แก็งค์ห้ามดื้อ"
    ข้อความ
    624
    ขอบคุณ
    0
    ได้รับขอบคุณ 0 ครั้ง ใน 0 ข้อความ
    ผลการให้คะแนน
    12

    มาตรฐาน ยาวหน่อยครับแต่อยากให้ลองอ่านกัน

    "พ่อครับ ขอยืมตังค์หน่อย”
    เสร็จจากงานถึงบ้าน เกือบสามทุ่มเข้าไปแล้ว เขาเดินเข้าบ้านที่ดูเงียบเหงาเนื่องจากภรรยาเสียชีว ิตไปเมื่อปีกลาย ทิ้งลูกชายคนเดียวไว้กับเขาให้หาเลี้ยงลูกตามลำพัง ดีว่าเจ้าหนูน้อยพอจะช่วยตัวเองได้บ้าง อาหารก็กินอาหารปิ่นโต ที่ผูกประจำ หากินเองได้ ทำให้ไม่เป็นภาระมากมายนัก

    เข้ามาในบ้าน เหงื่ออาบแก้ม ยังไม่ทันได้พัก ผู้เป็นพ่อเห็นหน้าลูกชายวัยซนที่รอรับ เอ่ยปากทัก
    " พ่อครับ วันนี้ทำงานเหนื่อยมั้ยครับ "
    "เหนื่อยสิลูก แล้ววันนี้ทำการบ้านเสร็จแล้วเหรอ " ผู้เป็นพ่อตอบเนือยๆ พร้อมกับถาม ต่อด้วยความเคยชิน
    "เสร็จหมดแล้วครับ คือ ผมมีเรื่องบางอย่างอยากจะถามพ่อน่ะ พ่อว่างหรือยังครับ" ลูกชาย ตัวน้อย ถามต่อ
    "เดี๋ยวพ่อจะไปอาบน้ำ หาข้าวกินข้าวซักหน่อย แล้วคงจะเข้านอน วันนี้เหนื่อยเหลือเกิน ว่าแต่แกจะถามอะไรพ่อเหรอ " ผู้เป็นพ่อถามด้วยน้ำเสียงอ่อนล้า
    "คือผมอยากรู้ ว่า พ่อทำงานได้ ค่าจ้างวันละเท่าไร ครับ" ลูกชายถามด้วยน้ำเสียงใสซื่อ

    หันมามองหน้าลูกชาย พร้อมกับขมวดคิ้วด้วยความสงสัย แล้วผู้เป็นพ่อก็ตอบไปว่า " วันล่ะ สี่ร้อย"
    "งั้นผมขอยืมตังค์พ่อซักสองร้อยได้มั้ยครับ " ลูกชาย ตัวน้อยเอ่ยปาก ด้วยสายตาวิงวอน
    "หา แกว่าไง นะ" ผู้เป็นพ่อ ขึ้นเสียงด้วยอารมณ์ ก่อนที่จะหันมาพูดกับ ลูกชายด้วยเสียงเข้มขึ้นกว่าเดิม
    " นี่ฟังนะ แกคิดว่าเงินทองหาได้ง่ายๆเหรอ กว่าพ่อจะได้เงินสี่ร้อยบาทต้องทำงานเหนื่อยตั้งแต่เ ช้ายันค่ำ แต่พอกลับมาถึงบ้าน เจอแกรอขอยืมเงินพ่อง่ายๆ แบบนี้นี่นะ แกลองไปคิดดูให้ดีสิ ว่าแกทำประโยชน์อะไรให้พ่อบ้าง พ่อถึงจะต้องให้เงินสองร้อยนี่ให้แกยืม"
    เด็กชายยืนนิ่ง มองหน้าพ่อ ไม่มีเสียงหลุดออกจากปาก แต่น้ำตาไหลซึมลงอาบร่องแก้มทั้งสองข้าง ก่อนที่จะหันหลังเดินกลับห้องตัวเอง อย่างซึมเซา

    หลังจากอาบน้ำเสร็จ แวะเข้าครัว หาข้าวปลากินเรียบร้อย เขาหยิบบุหรี่ขึ้นมาจุดสูบ เดินไปที่ระเบียง ความรู้สึกเคร่งเครียดที่ได้รับมาจากงานนอกบ้านเริ่ม ผ่อนคลาย คิดไปถึงอดีตที่ผ่านและงานที่ทำมาทั้งวัน แล้วก็ย้อนกลับคิดไปถึงลูกชายตัวน้อย
    ลูกเป็นเด็กดี ไม่เคยเกเร ไม่เคยเอ่ยปากขอเงิน เพิ่ม นอกจากเงินค่าขนมที่เขาให้ประจำวันเท่านั้น แต่วันนี้ทำไมถึงเอ่ยปากยืมเงินเมื่อสักครู่ เขาเหนื่อยเกินไป หรือ เครียดเกินไปหรือป่าวถึงได้ใช้อารมณ์ กับลูกไปอย่างนั้น เมื่อได้คิด เขาดับบุหรี่ แล้วเดินไปที่ห้องลูกชาย

    ไฟในห้องนอนดับแล้ว เมื่อเปิดประตูเข้าไป เอื้อมมือเปิดไฟในห้อง หนูน้อยนอนตะแคงหน้า ตายังคงลืม จ้องมองมาที่ประตู แก้มที่แนบกับหมอน ชุ่มด้วยน้ำตา พร้อมเสียงสะอื้นเบาๆอยู่คนเดียว เขาเดินไปนั่งที่ขอบเตียงมือลูบผม ลูกชายเบาๆ พร้อมกับเอ่ยปากด้วยน้ำเสียงเครือ จุกคอ
    "พ่อขอโทษ นะลูก เมื่อกี้พ่อเหนื่อยมามากเลยใช้อารมณ์กับลูกมากไปหน่อ ย จริงๆตะกี้พ่อไม่ได้ถามลูกด้วยซ้ำว่า ลูกอยากยืมเงินพ่อไปทำไม ลูกอาจจะมีเหตุจำเป็นที่จะต้องใช้เงินก็ได้ เงินแม้ว่าจะหาได้ลำบาก ไม่ได้ได้มาง่ายๆ แต่ถ้าลูกมีเหตุผลเพียงพอ พ่ออาจจะให้ยืมก้อได้ เพราะว่าลูกน่ะสำคัญสำหรับพ่อเหนือสิ่งอื่นใดและพ่อร ักลูกจ้ะ "
    "ว่าแต่ ไหนลูกลองบอกพ่อสิว่า ลูกอยากยืมเงินสองร้อยไปทำอะไร" ผู้เป็นพ่อถาม
    ลูกชายที่มองหน้าพ่อนิ่ง ด้วยน้ำเสียงปราณี เต็มเปี่ยมด้วยความรัก ลูกชายตัวน้อย ส่งเสียงสะอื้นจากลำคอ
    "พ่อครับ ตั้งแต่แม่ตาย ผมเห็นพ่อต้องทำงานหนัก เพื่อหาเงินทุกวัน จนไม่ได้พัก ไม่ได้อยู่กับผมเลย เราแทบไม่มีเวลาได้อยู่ด้วยกัน ผมเลยค่อยๆ เก็บค่าขนมของผมไว้ตลอดมา จนถึงตอนนี้ผมเก็บได้สองร้อยบาทแล้ว แต่พอผมรู้จากพ่อว่า พ่อทำงานได้ค่าจ้างวันล่ะสี่ร้อย ผมจึงอยากยืมพ่อเพิ่มอีกสองร้อย ให้เป็นสี่ร้อย เพื่อจะได้ใช้เป็นค่าจ้างให้พ่อได้พักได้อยู่กับผม ซักวันนึงครับ"

    เงินทอง อาจจะจำเป็น ต่อการดำรงชีวิต

    แต่ ครอบครัว ยังคงต้องการ ความรัก ความอบอุ่น และ เวลาที่มีให้แก่กัน


    " อย่าห่วงงานจนลืม ครอบครัว และ คนที่คุณรัก "
    บางครั้งคนเราก็ต้องมีกระทบกระทั่งกันบ้าง...... "ห้ามดื้อ"
    http://www.lovemylifeclub.is.in.th /

  8. #8
    สุดยอดสมาชิก PaPaYa's Avatar
    วันที่สมัคร
    Dec 2006
    สถานที่
    กลุ่ม ตากลม
    ข้อความ
    2,007
    ขอบคุณ
    0
    ได้รับขอบคุณ 1 ครั้ง ใน 1 ข้อความ
    ผลการให้คะแนน
    13

    มาตรฐาน

    อ้างอิง ข้อความดั้งเดิมโดยคุณ My Lam. อ่านข้อความ
    "พ่อครับ ขอยืมตังค์หน่อย”
    เสร็จจากงานถึงบ้าน เกือบสามทุ่มเข้าไปแล้ว เขาเดินเข้าบ้านที่ดูเงียบเหงาเนื่องจากภรรยาเสียชีว ิตไปเมื่อปีกลาย ทิ้งลูกชายคนเดียวไว้กับเขาให้หาเลี้ยงลูกตามลำพัง ดีว่าเจ้าหนูน้อยพอจะช่วยตัวเองได้บ้าง อาหารก็กินอาหารปิ่นโต ที่ผูกประจำ หากินเองได้ ทำให้ไม่เป็นภาระมากมายนัก

    เข้ามาในบ้าน เหงื่ออาบแก้ม ยังไม่ทันได้พัก ผู้เป็นพ่อเห็นหน้าลูกชายวัยซนที่รอรับ เอ่ยปากทัก
    " พ่อครับ วันนี้ทำงานเหนื่อยมั้ยครับ "
    "เหนื่อยสิลูก แล้ววันนี้ทำการบ้านเสร็จแล้วเหรอ " ผู้เป็นพ่อตอบเนือยๆ พร้อมกับถาม ต่อด้วยความเคยชิน
    "เสร็จหมดแล้วครับ คือ ผมมีเรื่องบางอย่างอยากจะถามพ่อน่ะ พ่อว่างหรือยังครับ" ลูกชาย ตัวน้อย ถามต่อ
    "เดี๋ยวพ่อจะไปอาบน้ำ หาข้าวกินข้าวซักหน่อย แล้วคงจะเข้านอน วันนี้เหนื่อยเหลือเกิน ว่าแต่แกจะถามอะไรพ่อเหรอ " ผู้เป็นพ่อถามด้วยน้ำเสียงอ่อนล้า
    "คือผมอยากรู้ ว่า พ่อทำงานได้ ค่าจ้างวันละเท่าไร ครับ" ลูกชายถามด้วยน้ำเสียงใสซื่อ

    หันมามองหน้าลูกชาย พร้อมกับขมวดคิ้วด้วยความสงสัย แล้วผู้เป็นพ่อก็ตอบไปว่า " วันล่ะ สี่ร้อย"
    "งั้นผมขอยืมตังค์พ่อซักสองร้อยได้มั้ยครับ " ลูกชาย ตัวน้อยเอ่ยปาก ด้วยสายตาวิงวอน
    "หา แกว่าไง นะ" ผู้เป็นพ่อ ขึ้นเสียงด้วยอารมณ์ ก่อนที่จะหันมาพูดกับ ลูกชายด้วยเสียงเข้มขึ้นกว่าเดิม
    " นี่ฟังนะ แกคิดว่าเงินทองหาได้ง่ายๆเหรอ กว่าพ่อจะได้เงินสี่ร้อยบาทต้องทำงานเหนื่อยตั้งแต่เ ช้ายันค่ำ แต่พอกลับมาถึงบ้าน เจอแกรอขอยืมเงินพ่อง่ายๆ แบบนี้นี่นะ แกลองไปคิดดูให้ดีสิ ว่าแกทำประโยชน์อะไรให้พ่อบ้าง พ่อถึงจะต้องให้เงินสองร้อยนี่ให้แกยืม"
    เด็กชายยืนนิ่ง มองหน้าพ่อ ไม่มีเสียงหลุดออกจากปาก แต่น้ำตาไหลซึมลงอาบร่องแก้มทั้งสองข้าง ก่อนที่จะหันหลังเดินกลับห้องตัวเอง อย่างซึมเซา

    หลังจากอาบน้ำเสร็จ แวะเข้าครัว หาข้าวปลากินเรียบร้อย เขาหยิบบุหรี่ขึ้นมาจุดสูบ เดินไปที่ระเบียง ความรู้สึกเคร่งเครียดที่ได้รับมาจากงานนอกบ้านเริ่ม ผ่อนคลาย คิดไปถึงอดีตที่ผ่านและงานที่ทำมาทั้งวัน แล้วก็ย้อนกลับคิดไปถึงลูกชายตัวน้อย
    ลูกเป็นเด็กดี ไม่เคยเกเร ไม่เคยเอ่ยปากขอเงิน เพิ่ม นอกจากเงินค่าขนมที่เขาให้ประจำวันเท่านั้น แต่วันนี้ทำไมถึงเอ่ยปากยืมเงินเมื่อสักครู่ เขาเหนื่อยเกินไป หรือ เครียดเกินไปหรือป่าวถึงได้ใช้อารมณ์ กับลูกไปอย่างนั้น เมื่อได้คิด เขาดับบุหรี่ แล้วเดินไปที่ห้องลูกชาย

    ไฟในห้องนอนดับแล้ว เมื่อเปิดประตูเข้าไป เอื้อมมือเปิดไฟในห้อง หนูน้อยนอนตะแคงหน้า ตายังคงลืม จ้องมองมาที่ประตู แก้มที่แนบกับหมอน ชุ่มด้วยน้ำตา พร้อมเสียงสะอื้นเบาๆอยู่คนเดียว เขาเดินไปนั่งที่ขอบเตียงมือลูบผม ลูกชายเบาๆ พร้อมกับเอ่ยปากด้วยน้ำเสียงเครือ จุกคอ
    "พ่อขอโทษ นะลูก เมื่อกี้พ่อเหนื่อยมามากเลยใช้อารมณ์กับลูกมากไปหน่อ ย จริงๆตะกี้พ่อไม่ได้ถามลูกด้วยซ้ำว่า ลูกอยากยืมเงินพ่อไปทำไม ลูกอาจจะมีเหตุจำเป็นที่จะต้องใช้เงินก็ได้ เงินแม้ว่าจะหาได้ลำบาก ไม่ได้ได้มาง่ายๆ แต่ถ้าลูกมีเหตุผลเพียงพอ พ่ออาจจะให้ยืมก้อได้ เพราะว่าลูกน่ะสำคัญสำหรับพ่อเหนือสิ่งอื่นใดและพ่อร ักลูกจ้ะ "
    "ว่าแต่ ไหนลูกลองบอกพ่อสิว่า ลูกอยากยืมเงินสองร้อยไปทำอะไร" ผู้เป็นพ่อถาม
    ลูกชายที่มองหน้าพ่อนิ่ง ด้วยน้ำเสียงปราณี เต็มเปี่ยมด้วยความรัก ลูกชายตัวน้อย ส่งเสียงสะอื้นจากลำคอ
    "พ่อครับ ตั้งแต่แม่ตาย ผมเห็นพ่อต้องทำงานหนัก เพื่อหาเงินทุกวัน จนไม่ได้พัก ไม่ได้อยู่กับผมเลย เราแทบไม่มีเวลาได้อยู่ด้วยกัน ผมเลยค่อยๆ เก็บค่าขนมของผมไว้ตลอดมา จนถึงตอนนี้ผมเก็บได้สองร้อยบาทแล้ว แต่พอผมรู้จากพ่อว่า พ่อทำงานได้ค่าจ้างวันล่ะสี่ร้อย ผมจึงอยากยืมพ่อเพิ่มอีกสองร้อย ให้เป็นสี่ร้อย เพื่อจะได้ใช้เป็นค่าจ้างให้พ่อได้พักได้อยู่กับผม ซักวันนึงครับ"

    เงินทอง อาจจะจำเป็น ต่อการดำรงชีวิต

    แต่ ครอบครัว ยังคงต้องการ ความรัก ความอบอุ่น และ เวลาที่มีให้แก่กัน

    " อย่าห่วงงานจนลืม ครอบครัว และ คนที่คุณรัก "
    เฮ้อ...ป๊ารักปั้นนะลูก จะไม่ยอมให้เกิดเหตุการณ์แบบนี้แน่นอนลูก
    ขอบคุณน้องเจษด้วยครับ ผมรักลูกครับ
    Catch the Wind
    ตา-กลม ตาก-ลม สังคม สองล้อ
    PaPaYa

  9. #9
    Senior Member lucifer_flee's Avatar
    วันที่สมัคร
    Feb 2007
    ข้อความ
    2,309
    ขอบคุณ
    0
    ได้รับขอบคุณ 0 ครั้ง ใน 0 ข้อความ
    ผลการให้คะแนน
    13

    มาตรฐาน

    ผม ก็ รัก ลูก(sr) เหมือน กัน ครับ

    ย้างงงงไม่มีลูกกก

    ครอบครัวสำคัญ น้าคร๊าบบบ ห้ามลืมเด็ดขาด
    Pae. (เป้)
    Email. sumeth.zard@gmail.com
    Tel. 087-607-1827

  10. #10
    Junior Member pp314's Avatar
    วันที่สมัคร
    Mar 2007
    ข้อความ
    55
    ขอบคุณ
    0
    ได้รับขอบคุณ 0 ครั้ง ใน 0 ข้อความ
    ผลการให้คะแนน
    11

    มาตรฐาน


    ซึ้งมากๆๆem89

Bookmarks

กฎการส่งข้อความ

  • You may not post new threads
  • You may not post replies
  • You may not post attachments
  • You may not edit your posts
  •