ข้อคิดดี ๆ จากพระพยอม

"เคยทำอะไรให้พ่อเสียใจบ้างหรือเปล่า
อาตมามีเรื่องหนึ่งจะเล่าให้ฟัง …
โยมพ่อของอาตมาเป็นคนขี้เหล้า...
หาเงินมาได้เท่าไหร่ก็กินเหล้าหมด
พอเมาก็ดุด่าโยมแม่กับอาตมา อาตมาไม่ชอบพ่อมาก.......

วันหนึ่ง โยมพ่อเมากลับบ้านไม่ได้ มีคนให้อาตมาพายเรือไปรับ
ตอนนั้น อาตมายังเป็นวัยรุ่นทำงานมาทั้งวันก็อยากจะนอน....อย ากพักผ่อน....
อาตมารู้สึกโมโหมาก … พอพายเรือกลับบ้าน ก็ทิ้งโยมพ่อไว้ในเรือแต่พ่อเมามากลุกไม่ไหว ตะโกนเรียก....
"ไอ้ยอม... ไอ้ยอม...คุณมาอุ้มกูขึ้นบ้านหน่อย...กูขึ้นไม่ไหว "
ไอ้เราก็ทนรำคาญไม่ไหว เดินกระทืบเท้า ตึง.. ตึง.. ตึง..กระชากร่างพ่ออุ้ม
ในขณะที่อุ้ม...ความรู้สึกเจ็บแค้นที่พ่อทำให้เราลำบ าก
ชอบด่าว่าเราเจ็บๆ พออุ้มพ่อขึ้นมาจากเรือ... ถึงหัวสะพาน
จับร่างพ่อกระแทกกับหัวสะพาน ก้นพ่อกระแทกกับพื้นไม้อย่างแรง เสียงดังโครม....
พ่อแกร้องไห้.... แล้วพูดว่า
"ไอ้ยอมนะ... ไอ้ยอม.. กูอุ้มคุณมาแต่เล็กแต่น้อย....
กูนอนหลับ.. แต่คุณไม่ยอมนอน... ร้องไห้กวน..
กูต้องลุกมาอุ้มคุณ...ร้องเพลงกล่อมให้คุณนอน
จะไปไหนคุณเดินไม่ไหว.. คุณเหนื่อย.. กูก็ต้องอุ้มคุณ..
ทั้งที่กูก็เหนื่อย.. กูอุ้มคุณ.. คุณทั้งขี้..ทั้งเยี่ยว.. ใส่กู
แต่กูไม่เคยทุ่มคุณลงกับพื้นเลย..........เพราะกูรัก คุณ......
วันนี้... คุณอุ้มกู เหล้ากูไม่ได้หกโดนคุณสักนิด
คุณทุ่มกูลงพื้นทำไม.....”
พอพ่อพูดจบ น้ำตาไม่รู้มาจากไหน มันไหลพรูลงมาอาบสองแก้ม
อาตมาเจ็บปวดหัวใจเหลือเกิน ก้มลงกราบพ่อ แล้วพูดว่า
"พ่อครับ ต่อจากนี้ไป... ผมจะอุ้มพ่อตลอดชีวิต
โดยไม่บ่นและทุ่มพ่อ ลงพื้นอีกแล้วละครับ "

หลังจากนั้น อาตมาทำงานอย่างหนักเพื่อมาให้พ่อ หวังให้พ่อสบายขึ้น
แต่เมื่อถึงวันนั้น มันก็สายไปแล้ว โยมพ่อได้จากอาตมาไปแล้ว
คิดแล้วมันทรมานใจเหลือเกิน อาตมาทำผิดพลาดไปแล้ว และแก้ไขไม่ได้
จึงอยากเตือนทุกคนเอาไว้ ไม่อยากให้เสียใจไปตลอดชีวิต

แล้วคุณล่ะ เคยทำอะไรให้พ่อเสียใจบ้างหรือเปล่า
บางครั้งเราอาจเข้าใจท่านผิด
บางครั้งท่านเฉยเราก็คิดว่าท่านไม่สนใจ
แต่พอเราโตเราก็จะรู้เองว่า
สิ่งที่ท่านทํากับเรามันเป็นสิ่งที่ท่านหวังดีกับเรา เสมอ
ขอให้รู้จักค้นหาหัวใจตัวเองให้ทันเวลา
ก่อนที่ทุกอย่างมันจะสายเกินไป.....