เนื่องจากเมื่อคืนนี้ หลังจากที่ผมได้อ่านกระทู้แล้วรู้ว่า พี่วี จะเดินทางไปรับป้าแดงกลับจากลพบุรี ด้วยความที่ผมยังไม่ได้เจอป้าแดงตัวเป็น ๆ เลย ผมก็เลยขอเสนอหน้าไปดูด้วยครับ
หลังจากที่ได้คุยกับพี่วี และ พี่นัน ในกระทู้แล้ว พี่ ๆ ทั้งสองก็ยินดีครับ ผมเลยตั้งตารอตั้งแต่เช้าเพราะนอนไม่ค่อยหลับครับ แบบว่า ตื่นเต้น
และแล้วช่วงบ่าย ๆ พี่วีก็โทรมา หลังจากที่วุ่นกับป้าแดงตั้งแต่เช้าครับ โทรมาชวนผมไป "ขอเชิญมารับประทานอาหารโดยพร้อมเพรียงกันครับ" นั่นเป็นคำเชิญชวนของพี่วีที่ฟังแล้วเป็นทางการสุด ๆ แต่แฝงไปด้วยความมีน้ำใจไมตรีและความเป็นกันเองครับ ว่าแล้วก็รีบแต่งตัวออกรถไปกันเลย...(อาบน้ำแล้วนะ.. .ตั้งแต่เช้า)
บรรยากาศเริ่มมืดครึ้ม แต่มีแดดที่แรงน่าดู เริ่มรู้สึกหนาว ๆ ร้อน ๆ ที่จะได้ไปพบกับเหล่าทวยเทพตัวเป็น ๆ ครับ
ดูจากภาพนี้แล้วรู้เลยครับว่าร้อนจริง ๆ เพราะไม่ด้เปิดแอร์ครับ ประหยัดน้ำมันหน่อย เดี๋ยวก็ถึงแล้วครับ
แน่นอนครับ เมื่อมาถึงก็ต้องเดินหาล่ะครับ ผมก็เลยโทรหาพี่วี พี่วีบอกว่า "อยู่ข้างบน โต๊ะที่มีคนหล่อ ๆ นั่งหัวโต๊ะ" โอ้ว...หล่อจริง ๆ ด้วยครับ
จากซ้าย พี่ต้น > พี่วี > พี่นัน > ผม(เจี๊บยบ) > และ น้องนุ่น (แฟนผมครับ) ส่วนพี่คนที่ถ่ายรูปชื่ออะไรนะครับพี่วี ผมจำไม่ได้จริง ๆ ครับ ขออภัยด้วยครับ
เจอกันก็ได้คุยกันเหมือนเคยรู้จักกันมาเมื่อชาติปางก ่อนครับ คุยกัยแบบกันเองมาก ๆ ครับ พี่นัน และพี่วีใจดีมาก ๆ ครับ ส่วนพี่ต้นพูดน้อยต่อยหนักครับ และแล้ว เราก็สารภาพความในใจกันแบบหมดเปลือกครับ (พี่วีอยากทำเล็บครับก็เลยชูมือขึ้นมา)
หลังกลับจากการเลี้ยงรับรองแขกแบบมินิกันไปแล้ว ก็ถึงเวลาที่ผมจะได้ไปชื่นชม แม่ศรีนวล ป้าแดง และ Publica สีเหลือง ขออนุญาตเรียกน้องกล้วยหอมนะครับ ภาพนี้ แม่ศรีนวลจอดแน่นิ่งครับ ขับรถเข้ามาก็เจอเลย สวยจริง ๆ ครับ สมคำล่ำลือ
ภาพนี้พี่นันกำลังทำการสั่งลาป้าแดงด้วยการเช็ดน้ำออ กครับ เพราะฝนเพิ่งจะหยุดตกครับ บรรยากาศครึ้ม ๆ มืด ๆ แต่ป้าแดงก็ยังสีสด สวยเด่นเป็นสง่าไปทั่วหล้าปฐพีมณีเด้ง...ดึ๋ง...ดึ๋ง ...
ขออภัยที่ถ่ายรูปเก็บมาได้ไม่มากนัก เพราะมัวแต่ตื่นเต้น อึ้ง ตะลึง กับความสวยงามของป้าแดงจนถึงกับไม่รู้ว่าจะถ่ายมุมไห นดี ประกอบกับเกรงใจพวกพี่ ๆ เพราะต้องรีบเดินทางกลับ ผมเลยได้แค่ทดลองขับเดินหน้า-ถอยหลังครับ (ถ้าไม่รักกันจริงไม่ให้ขึ้นนะเนี่ย) พี่วีเลยสนับสนุนด้วยการจับผมเป็นนายแบบซะเลย...
ต้องขอบคุณพี่ ๆ ทุกคนครับสำหรับอาหารมื้อนี้ครับ ขอบคุณพี่เสื้อส้มที่คอยถ่ายรูปให้และสำหรับคำแนะนำด ี ๆ ขอบคุณพี่ต้นสำหรับสติ๊กเกอร์ ขอบคุณพี่นันสำหรับการอนุญาตให้เข้าชมรถสวย ๆ และโคลนที่ติดล้อรถครับ และขอบคุณพี่วีสำหรับแป้นเหยียบแห่งมิตรภาพ และคำคมหรือคำชมที่ว่า "คนลพบุรีเป็นอย่างนี้ทุกคนหรือเปล่าวะ" ขอบคุณมิตรภาพที่ดีงามของพวกเราชาวมาสด้า และขอใช้คำลงท้ายว่า "บางแคไม่มีอะไหล่...จริง ๆ นะครับ"
สุดท้ายนี้ผมอยากรู้ว่า พี่วีถึงบ้านหรือยังครับ ตอบด้วยครับ เป็นห่วงครับ


















ตอบ-อ้างอิงข้อความ






















Bookmarks