การที่เราได้เรียนรู้และยอมรับในสิ่งที่มันเกิดขึ้นไ ปแล้ว ก็ใช้ว่าจะทำไห้เราสู้ต่อไปไม่ได้ เราควรเปิดโลก เปิดตา มองไห้กว้าง อย่างที่เอ้ Ebola ได้กล่าวไว้ในบทเพลง Get out ว่า***แค่เปิดประตูมันออกไป ปล่อยใจ ปล่อยชีวิตไปทำอะไรที่อยาก เรื่องราวอีกมากมาย
ต้องออกไปก่อนตาย 1ชีวิตเวลาอาจมีไม่มาก ชีวิตไม่มีหยุด ต้องออกไป***
สิ่งที่เราลืมได้ก็จงลืมถ้ามันทำไห้เราดีขึ้น และสิ่งที่ทำไห้เรารู้สึกไม่ดีก็จดจำไว้ อะไรที่ผอดพลาดไป ก็จำไว้เป็นบทเรียน แล้วพัฒนาขึ้นๆๆๆๆๆ ชีวิตคนเราไม่แน่นอน เรามีเวลาอยู่บนโลกนี้เพียง 20,000กว่าวัน
จงทำทุกวันไห้ดีที่สุด
ขอเสนอบทเพลง Live and learn - บอย โกศิยพงษ์![]()
![]()
เมื่อวันที่ชีวิต เดินเข้ามาถึงจุดเปลี่ยน
จนบางครั้งคนเรา ไม่ทันได้ตระเตรียม หัวใจ
ความสุขความทุกข์ ไม่มีใครรู้ว่าจะมาเมื่อไหร
*เพราะชีวิต คือชีวิต เมื่อมีเข้ามา ก็มีเลิกไป
มีสุขสม มีผิดหวัง หัวเราะ หรือหวั่นไหว
เกิดขึ้นได้ทุกวัน
**อยู่ที่เรียนรู้ อยู่ที่ยอมรับมัน
ตามความคิด สติเราให้ทัน อยู่กับสิ่งที่มี ไม่ใช่สิ่งที่ฝัน
และทำสิ่งนั้นให้ดีที่สุด
สุขก็เตรียมไว้ เพราะความทุกข์คงตามมาอีกไม่ไกล
จะได้รับความจิงเมื่อต้องเจ็บปวดไหว(ซ้ำ* . **)
มีความสุขนะทุกๆคน![]()




ตอบ-อ้างอิงข้อความ
>> Mc_เมืองเลย

Bookmarks