เป็นวาสนาของผมครับ...ที่ได้มีโอกาสต้อนรับสหายCentr al Territory ท่านปุ๊และท่านอุ้ยและหวานใจ แต่ก่อนหน้านั้นก็จะเป็นท่านเลี้ยงกับแฟนที่เดินทางม าขอคำแนะนำเรื่องรถมาสด้า8แรง บ่ายวันนั้นผมก็คิวยาวเลยในการต้อนรับแขกของjodeci ต้อนรับได้ไม่ดีก็ต้องขออภัยนะครับ บ้านมันรกครับ ในอนาคตจะจัดโรงรถให้เป็นที่นั่งเล่นให้มันสนุกสนานก ว่านี้ครับ
สาวกมาสด้าอย่างท่านปุ๊กับท่านอุ้ยก็เดินทางมาถึงบาง แคจนได้ บ้านของป้าแดงและอีพรหล้าและหมาทั้งปวง ซึ่งพ่อหมา เอ๊ย...ผมก็ได้ออกมาต้อนรับและเชื้อเชิญให้เข้ามานั่ งในโรงรถเพื่อจะได้สนทนาในทุกๆเรื่องที่ท่านสงสัยในต ัวผม
ท่านปุ๊กับท่านอุ้ยนั้นน่ารักมากครับ ไม่อยากจะเชื่อว่าไม่เคยรู้จักกันมาก่อนแต่ที่ทำงานก ับบ้านอยู่ตรงข้ามกันห่างกันแค่ขนจมูกแมลงหวี่ พอมาเป็นสหายมาสด้าก็เหมือนจะเข้ากันได้ดีเป็นเพื่อน ซี้กันไปเลย 555
ท่านอุ้ยกำลังโดนเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยกะดึกขอ งผมขอดมหน่อยครับว่าปลอดภัยต่อพ่อหมามั้ย เห็นแจ้งมาว่าจะซบอกวีหนวดซักครั้ง ปานว่าเจอดารา 555
![]()
ความหล่อเหลาอาจจะสู้ท่านอุ้ยไม่ได้เลยไม่มีหวานใจมา ซบบ่า แต่ความใจถึงของผมมีเต็มเปี่ยมครับ อันใหนที่ผมยกให้ผมก็ยกให้จริงๆ อันใหนที่ผมขายผมก็ขายแพงมากๆ... ผมไม่ทราบว่าของพวกนี้มันราคากี่บาท ถ้ามันเป็นของที่ผมให้มันไร้ราคาครับ....
เวลาที่เราให้ของขวัญกับคนอื่น ผมเรียนรู้ว่าให้เอาราคาออก ผมก็ไม่รู้ว่าทำไม ไม่แน่ใจว่ามันมีมาตั้งแต่สมัยพระเจ้าเหาแจกของขวัญใ นคืนวันลอยกระทงหรือไร แต่ว่า...ผมก็เห็นด้วยครับ บางครั้งของมันใหญ่แต่มันก็ไม่มีราคา ของบางอย่างเล็กก็เสือกแพงชิบหาย ก็อย่าให้รู้เลยว่าถูกหรือแพง...แบบนี้หรือเปล่า
ผมคิดว่า ไม่ใช่หรอกครับ เวลาที่เราให้ของกับเพื่อน กับคนรัก กับใครก็ตาม ถ้าเราให้ ก็คือให้ ของมันไร้ราคาเพราะว่าคุณค่าของมันประเมินมิได้ครับ ของทุกอย่างที่สหายของผมส่งมอบมาให้ผมด้วยน้ำใจ ผมเก็บแม้แต่กล่องที่ส่งมาด้วย ผมรู้สึกว่า ผมอยากเก็บรายมือของพวกท่านไว้ มันเป็นห้วงเวลาของเพื่อนที่จรดปากกา เขียนด้วยลายมือถึงผม มันซาบซึ้งอยู่ในใจครับ...
ผมก็เลยมอบโช๊คของอีพรหล้าที่ซื้อมาแต่ไม่ได้ใช้ให้ก ับท่านอุ้ยที่น่าจะได้เอาไปใช้ ไม่ใช่ของไม่ดีนะครับ ของที่ออกจากมือJodeciเป็นของที่ผมคัดสรรค์แล้วครับ ว่าเพื่อนของผมต้องได้ของที่ดีที่สุด ผมไม่มีใครจะให้อ้างอิงครับ ไม่กล้าอ้างอิง 555 เดี๋ยวงานจะเข้า เอาเป็นว่าถ้าไม่ดีเอามาขว้างใส่หน้าผมได้เลย ถุยน้ำลายซ้ำก็ได้ครับ
ปล. เสื้อที่ผมใส่เป็นเสื้อที่ผมใส่ตั้งแต่อายุ12ขวบครับ เป็นเสื้อของครอบครัวที่พี่ชายส่งมอบให้พี่ผม พี่ผมส่งให้ผมต่อ แล้วมันก็เป็นของผมตั้งแต่อายุ12ขวบ ก็ราวๆ22ปีมาแล้วครับ ที่ผมใส่ได้อยู่เพราะว่าสมัยนั้นเสื้อตัวนี้ใหญ่โคตร ๆ 5555
ท่านปุ๊มาจากช่องสามครับ เรื่องเด่นเย็นนี้กับวีหนวด 555
ท่านอุ้ยนายแบบเบียร์ลีโอจากพระรามสามครับ
สองหนุ่มกำลังแทะโลมป้าแดงครับ
![]()
เราอาจจะเขินกันเล็กน้อยแต่ถ้าสืบด้วยภาพแล้ว ในชั้นศาลก็แพ้คดีทั้งคู่ครับ คือเราต่างสมยอมกัน คนหนึ่งโอบกอดอีกคนซบอกครับ 5555 ผมไม่กล้าหลับตาปี๋อย่างที่อ้างไว้ กลัวช่วงเวลาดีๆจะผ่านไปโดยที่ไม่ได้จดจำมันครับ
ปล. วีหนวดแอบอ้วนครับ ฮูหยินบอกว่า วีหนวดงดเบียร์ได้ นกบินหงายหลัง หมาพูดได้ทันที - -"
ถ้าเขาให้สมัครนายกรถมาสด้ากระบะเล็กอย่าลืมเลือกผมน ะครับ 555 ท่านปุ๊ยิ้มจนตาเป็นสระ อิ เลยครับ
![]()
Bookmarks