เลยเปลี่ยนเป้าหมายใหม่ ไปหาท่านเเจ๊คกี้ ท่านต้องรับอย่างดี.............555+
ท่านฝากถามท่านวีหนวด 3 ลุ่ม 1 ไหวเปล่า เป็น 3 หนวด...........555+
![]()
แต่คงสายไปละท่าน........ยอมซะอย่าต้องให้ใช้กำลัง.. .....ลืมบอก
คงเป็น 4 ลุ่ม 1 เเน่ๆ เพราะจ่าจืดเพือน ผมก็มีหนวด...........555+
หากวันอาทิตยนี้ท่านไม่ว่างก็ไม่เป็นไรนะครับ แต่อยากจะบอกอยู่กะท่านเเล้วมีความสุข
หวานใจ ฝากความคิดถึงด้วยนะครับ เข้าถามอีกว่าท่านวีหนวดรู้สึกใจเต้นเเรงรึเปล่าเวลา ่
อยู่้กันคนมีหนวด............555+หากเต้นเเรงเเสดงว่ าท่าน...............มีความสุข
คิดถึงท่านนะครับ
ด้วยความยินดีตลอดเวลาครับและผมก็รักท่านปุ๊และท่านอ ุ้ยหมดหัวใจ จริงๆผมก้เหมือนท่านนั่นแหละนึกจะไปก็ไป นึกจะมาก็มา วันดีคืนดี เฮ้ยเพื่อนอยู่ใหนวะ เพื่อนบอกว่าอยู่เชียงใหม่...ถ้าว่างมากินเหล้ากัน แล้วมันก็หัวเราะ 5555
ผมนั่งเครื่องไปหาแล้วบอกมันว่า กูมากินเหล้ากับมึ งแล้วมารับกูด้วยที่สนามบินเชียงใหม่ 5555555
ไปทันทีที่ใจปรารถนาเช่นกันครับ
...............นี่แหละมั้งที่เขาเรียกว่า"dna"เดียว กันแค่มองตาก็รู้ใจ5555555......ไม่มีอะไรจะมาขวางกั ้นความผูกพันธ์ของพี่น้องมาสด้าได้หรอกครับ....555
555PB130689.jpg
กลับมาถึงบ้านเจอพัสดุกล่องใหญ่ของท่านAtthapornที่ส ่งของดีมาให้ กราบขอบพระคุณนะครับสำหรับไมตรี
ย้อนหลังของคุณท่านตั้มที่ส่งอะไหล่บองโก้มาให้ ท่านจะให้ผมเอาไปใช้กี่คันครับ ผมมีรถคันเดียว 555 กราบขอบพระคุณมากๆครับ
และก็ท่านพี่ไก่ที่ส่งอาร์มสวยๆมาให้ ขอบพระคุณเช่นกันครับ
และก็ท่านแจ๊คกี้ที่ส่งปฎิทินมาให้และของpremiumน่าร ักๆ กราบขอบพระคุณเช่นกันครับ
ไม้ตีน้ำของทุกท่านยังทรงพลังเสมอครับ ขอบคุณครับ
ผมขอเอ่ยตามความในใจจากรูปที่เห็นเลยครับ คือ แม่งโครตตตตตน่ารักเลยพี่ ผมไม่เชื่อจริงๆนะ ว่าทำกับข้าวมาแรกกัน หรือไม่ต้องมีกับข้าวก็ทานด้วยกันได้ แต่ผมเชื่อแล้วว่ามันยังมีอยู่ในสังคม รูปแแบบดังกล่าวผมอยากให้เกิดในวงกว้างในสังคมจิงงงง งงงๆๆๆๆๆๆๆๆเลย
ปล.ลักษณะท่านพี่อุ้ย โหดติ๋มแน่เลยฮิฮิ ขอโทษนะครับท่านพี่
บางท่านเคยบอกผมว่าทุกข์หรือสุขนั้นอยู่ที่ใจ
แต่สำหรับผมนั้น ทุกข์หรือสุข อยู่ที่ลมหายใจ
ชาวมาสด้าน่ารักครับ ผมยืนยันครับ ทุกๆท่านที่ส่งของฝากมาให้ผม ผมซาบซึ้งครับ ไม่เคยเห็นหน้าเห็นตากันมาก่อนก็เหอะ แต่ว่าผมดีใจจริงๆครับ ได้เห็นลายมือของท่านทั้งหลาย ได้เห็นความตั้งใจ (เวลาผมได้รับพัสดุผมมักจะนึกถึงเวลาที่ท่านต้องห่อ ต้องเขียน ต้องเดินทางไปไปรษณีย์ เวลาอันมีค่าของท่านได้มอบมาให้ผมด้วย ขอบคุณมากๆครับ)
สังคมมาสด้าคือหมู่บ้านในอุดมคติที่ผมอยากให้มันเป็น ตื่นเช้ามาทักทายกัน ระหว่างวันก็เล่าความเป็นไป จะนอนก็มาลากัน แล้วเราก็ไม่เคยหลับไหลเลย เดินทางไปใหนก็บอกกล่าวกัน ไปเที่ยว ไปทำรถ ไปสร้างเรื่องราว ไปเจอความประทับใจ แล้วเราก็ไปก็ลามาก็ไหว้ ของฝากมันของแสดงความรักและคิดถึง แต่หัวใจมันแสดงความรักและจริงใจ
หลายๆท่านที่ส่งของมาให้ไม่ได้เอ่ยนามก็กราบขออภัยคร ับ คนที่คุณก็รู้ว่าใคร 555++++�
Bookmarks