นิทานเรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับจักรยาน
เมื่อวานกลับจากทำงานและทำธุระบางอย่างแล้ว นั่ง เอ็มอาร์ทีมาลงจตุจักรแล้วต่อรถตู้กลับบ้านเป็นปกติ แล้วก็ยืนรอรถตู้นาน เกือบชั่วโมงเป็นปกติ แต่ที่ไม่ปกติคือมีหนุ่มสาวคู่หนึ่งที่ยืนตรงหน้าถาม ว่า"บ้านพี่ อยู่ไหน ครับ สนใจนั่งรถแท็กซี่ไปด้วยกันมั้ยครับ พี่จ่ายราคามาแค่ค่ารถตู้ พอค่ะ 20บาท " เราก็งง แต่ก็อืม รอรถนานแล้ว แล้วหนุ่มสาวคู่นั้นก็ ไปถามสาวที่ยืนอยู่หลังเรา ด้วยคำถามเดียวกัน สาวคนนั้นตกลง เราบอกเค้าไปว่าเรายินดีจ่ายราคาถึงหน้าบ้านเรา ซึ่งก็เกิน20บาทแน่นอน เมื่อวานรถก็ติดมากด้วย แต่เค้ายืนยันที่จะให้จ่ายแค่คนละ20บาท แล้วก็นั่งคุยกันมาเรื่อยเปื่อยจนถึงหน้าบ้านเรา เรามาทราบเหตุผลว่าทำไมเค้าถึงรีบกลับบ้านนักก็เพราะ เค้ามีลุกอ่อนที่ต้องกลับไปให้นม เราลงรถก่อนลงได้ยินคำพูด ของหนุ่มสาวคู่นั่นตามลงมาว่า "ขอบคุณครับพี่ขอบคุณค่ะพี่ โชคดีนะค่ะ "
ผมว่าในทุกๆๆมิตรภาพ เริ่มต้นมาจากความจริงใจเสมอ ช่วงเดือนที่ผ่านมาได้รับน้ำใจจากคนแปลกหน้าหลายหนแล ้ว รู้สึกว่าในสังคมนี้เมืองนี้ ความจริงใจและน้ำใจให้กันเป็นสิ่งที่หายากเหลือเกิน แต่ก็ใช่ว่าจะไม่มี มันเป็นน้ำใจที่ได้รับแล้วสามารถให้ต่อได้อีกไม่รู้จ บ




ตอบ-อ้างอิงข้อความ

เรื่องราวต่าง ๆ ก็เกิดขึ้น

Bookmarks